We mogen weer hardlopen!

Wat hebben we het allemaal gemist, het hardlopen met elkaar.  Door corona konden we twee maanden lang alleen maar solorondjes lopen. Sáááí!

Heel blij zijn we dus dat we iedere zaterdag weer samen kunnen lopen. Op gepaste afstand natuurlijk, dat wel.

Heb je net als wij behoefte aan wat post-corona beweging, doe dan lekker mee! Iedere zaterdag om 9:15 uur bij de Bakkerswinkel. 🏃🏃‍♀️

Na regen komt zonneschijn

Het leek wel of er geen end aan kwam.  Aan die regen. Vier weekenden achter elkaar trainden we in regen en wind. Tot afgelopen zaterdag.

Het zonnetje brak door en zorgde voor de nodige vitamine D. Daar gingen we even goed voor zitten! Deze foto is genomen aan de achterkant van het gebouw van Verfgroothandel ProCoatings, tussen de hondenschool en de Contactweg, met uitzicht op het spoor.

Het is niet alleen die zon die ons het lentegevoel geeft. Kijk eens hoe prachtig het park er bij ligt! De bomen bij de speelvijver staan in bloei. Ieder jaar weer een prachtig gezicht. En wat daar ook erg leuk aan is, we zijn niet meer alleen! Overal duiken weer sporters op in het park. De lente is begonnen!

Hardlopen in de winter

Sommige mensen gooien in de winter de hardloophanddoek in de ring. Nou, wij niet hoor. Ook de winter heeft prachtige momenten. En je kunt je prima kleden tegen de kou. Met thermoshirt, muts en handschoenen trotseren wij het weer. En we hebben er nog lol in ook!

Onderstaande foto’s zijn genomen in de Houthavens. Opwarmen met ‘jumping jacks’  in de Mercuriushaven. En vervolgens de wind trotseren op de dijk aan het einde van de Haparandadam.

Het Titanic gevoel

Op een of andere manier wekt de Haparandadam bij ons een Titanic gevoel op. En dan met name de steiger die eindigt met een steile trap. Want als je daar op gaat staan bij harde wind, voel je je net als Kate en Leonardo.

De Pontsteiger maakt het gevoel nog dramatischer. Want lijkt die niet op de gevaarlijke ijsberg waar we op af stevenen? Hellúp!

Lopers in de groep die het allemaal wat overdreven vinden (of hoogtevrees hebben) grijpen het moment aan om even te rekken en te strekken. Ieder z’n ding.

Geuren en kleuren: de Haparandadam komt tot leven!

Wat is het ieder jaar toch weer fantastisch om de lente te zien verschijnen! Bloemen die uitkomen, vogeltjes die gezellig kwetteren, het water dat schittert in de zon. Vandaag hebben wij daar weer even dubbel en dwars van genoten. Hoewel de route die we liepen (de old-time Haparandadam route) niet nieuw was, voelde het wel een klein beetje zo, met al die geuren en kleuren om ons heen!

 

Hoe meer zielen hoe meer vreugd!

De afgelopen weken is onze loopgroep uitgebreid. Zo liepen we laatst met z’n achten door het Westerpark. Dat is zowaar een verdubbeling van het aantal waarmee we normaal lopen!

Deze uitbreiding is ontstaan door de opheffing van een bestaande zaterdagochtendgroep. De overgebleven lopers zochten een alternatief en kwamen via de site bij ons terecht. Ook bleek er in twee andere loopgroepen behoefte te zijn om op zaterdagochtend te lopen. Dat kwam dus goed uit.

Nieuwe mensen, nieuwe routes, nieuwe technieken

Het leuke van deze uitbreiding is dat we allemaal weer nieuwe mensen in de buurt leert kennen. Daarnaast is het heel inspirerend om van elkaar te leren, zowel op het gebied van routes als technieken. We denken allemaal dat we het Westerpark en omgeving goed kennen, maar dat valt eigenlijk best tegen. Ieder van ons heeft de afgelopen weken wel een nieuw pleintje of zandpad ontdekt. En de traditionele 7-minutes oefeningen zijn inmiddels uitgebreid met een paar nieuwe.

Weer of geen weer….

Mocht je denken dat we niet trainen als het regent, niets daarvan. Weer of geen weer, wij gaan ervoor!

Er is altijd wel een plekje in of om het Westerpark waar we droog onze 7-minutes oefeningen kunnen doen. Zo ook aan de voet van de Crystal Tower bij station Sloterdijk, zoals je hieronder kunt zien. Het mooie is dat hier ook een spiegelwand is. Gratis houding verbeteren dus.

Of wat dacht je van de Haparandadam? Tussen de kranen van de Houthavens doen wij hier onze ‘running in place, knees high’-oefening. En daarna nog even een sprintje trekken op de pier tussen de eenden en reigers door. Heerlijk!

Zwemmen in hardloopkleding, tuurlijk!

Tropisch

Tropisch zou het worden vandaag! Dat geeft te denken want niets is zo vervelend voor een loper dan zinderende hitte. Gelukkig beginnen wij altijd vroeg op de dag. Kwart over negen wel te verstaan. Het was toen 22 graden. Goed te doen zou je zeggen, maar het werd al snel warm.

Zwemmen in hardloopkleding

Zo warm, dat we halverwege besloten verkoeling op te zoeken in het IJ en onze 7 minutes oefeningen uit te breiden met een stukje zwemmen. Nee, zwemkleding hadden we niet aan. Maar maakt dat uit? Hardloopkleding is gemaakt om vocht af te voeren toch?

Zwemmen in hardloopkleding

Het water voelde in eerste instantie nog wel wat koud aan, maar gelukkig was er geen mogelijkheid om er geleidelijk aan te wennen. Het was alles of niets. Na de eerste hartslagverhoging die volgde op de kou, bleek het zeer goed te doen te zijn. Al spartelend en tintelend zwommen we zomaar een klein stukje door de Houthavens en het was heerlijk!

Rennen in natte kleren

Weer terug aan land vervolgden we onze weg in vochtige kledij. Dat leverde, in tegenstelling tot speculaties vooraf over schurende broeken en doorkijkhemdjes, geen enkel probleem op. Het fijne bovendien was dat we ons na de duik helemaal verkwikt voelden. Het tempo ging automatisch omhoog en de benen gingen als vanzelf. Het is wel duidelijk, een trend is gezet. Op tropische dagen kiezen wij voortaan voor een route door de Houthavens en zo rond een uurtje of tien vind je ons daar in het water. Zwemkleding niet verplicht.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Japanse duizendknoop in de duinen van het Westerpark

hardlopen duinen Westerpark Japanse duizendknoop

Gister liepen we met z’n drieën. Het was zonnig en warmer dan verwacht en alles was mooi groen. Daarom besloten we weer eens door de duinen te gaan rennen. De duinen van het Westerpark wel te verstaan. Je kent ze misschien wel, de heuveltjes ten zuiden van het spoor, langs het schelpenpad dat uitkomt bij de volkstuintjes.

Japanse duizendknoop

De duinen lagen er groen bij doordat de Japanse duizendknoop er nogal welig tiert. Het schijnt een echte plaag te zijn, deze plant. In maart en april groeit hij als een gek. Lekker groen zou je zeggen, maar ondertussen wortelt hij zich diep en vormt hij een bedreiging voor andere planten. De gemeente is druk bezig de groei van de plant in te dammen dus volgende week kunnen de duinen van het Westerpark zomaar weer kaal zijn. Des te meer reden om er even lekker doorheen te banjeren.

7 minutes workout

Na het avontuur in de duinen zijn we doorgelopen naar station Sloterdijk. De bankjes voor de Chrystal Tower staan midden in het groen en zijn een perfecte plek voor de 7 minutes workout, een vast ritueel in ons programma. Tijdens deze 7 minuten durende workout doen we 12 oefeningen van steeds 30 seconden. Oefeningen als jumping jacks, lunges, wall sitts en buikspieren. Pittig maar zeker goed, hoewel je ze eigenlijk veel vaker dan een keer per week moet doen. Dat nemen we onszelf dan ook altijd voor.  😉

Volkstuintjes

We zijn terug gelopen via de volkstuintjes, onderdeel van de groene long van Amsterdam, een gebied dat zich uitstrekt van het Westerpark tot voorbij Tuinpark De Bretten. Een oase van rust en groen. Het is geloof ik niet de bedoeling dat hardlopers zich massaal op de volkstuintjes storten, maar één van ons heeft een tuinhuisje op het park wat we al heel lang niet gezien hadden. Een goede reden om weer even een kijkje te nemen.

Route en snelheid

In totaal liepen we 8 kilometer. De gemiddelde snelheid was 9,38 kilometer per uur. Een heerlijk begin van het weekend!

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren